Tonie Broekhuijsen at the wheel of our Triumph Stag in Wales
Tonie Broekhuijsen at the wheel of our Triumph Stag in Wales
September/October 2004
Tonie Broekhuijsen, Editor of GTO came over from The Netherlands during May 2004 and took our Triumph Stag for a long weekend touring around the beautiful countryside of Wales.

 

He published his exploits in the September 2004 issue of GTO Magazine under the title: (being a Dutch magazine the following text, is of course, in Dutch)

 

 "Arafwch nawr, croeso i Gymru (Matig iw snelheid, welkom in Wales)".  

 

GRAN TURISMO | TRIUMPH STAG   

 

Bij een hengst denk je niet meteen aan een sportieve cabrio, die slechts 146 pk uit een V8 weet te persen. De door Michelotti getekende Triumph Stag werd in 1970 dan ook niet zozeer als sportwagen, maar als een ‘GT’ voor vermogende mannen met een midlifecrisis in de markt gezet. Geknipt voor een nostalgisch weekendje door het oogverblindende Wales.  

 

Tekst en fotografie Tonie Broekhuijsen m.m.v. Chris Pennarts (o.a. openingsfoto) en Marleen van Rijswick  

 

Dit is het hart van Wales.  We rijden als geblinddoekt door de Cambrian Mountains. Van Tregaron, door de Tywi Forest, naar Beulah. Deze zogenaamde ‘one track road’ biedt geen enkel overzicht. ’s Ochtends hadden we al kennisgemaakt met het fenomeen ‘mountain roads’, die niet op elke kaart staan aangegeven. Over kleine weggetjes slingerden we langs prachtige stuwmeren, die door de Engelsen eind negentiende eeuw zijn aangelegd. Dus we zijn inmiddels wat gewend. Maar deze weg slaat alles. Als in ’n rollercoaster hobbelen we met een vaartje van tussen de 30 en 40 mph door het verrassend afwisselende landschap; achter elke bocht loert een volgende, een helling met een stijgings- of dalingspercentage van 20 of zelfs 30 procent. Of, nog erger, een tegenligger, waardoor één van de twee gedwongen wordt achteruit terug te rijden naar een plek waar je elkaar kunt passeren. De bergen rondom hebben onuitsprekelijke, mythische namen als Cefn Cnwc, Drum yr Eira of Drygarn Fawr. Na weer een bocht zakt de weg nagenoeg loodrecht naar links. We slingeren de berg af en worden getrakteerd op een vergezicht dat doet denken aan een groen en geel gekleurd maanlandschap, waar de late middagzon over de heuvels speelt. In het dal, mijlen verwijderd van de bewoonde wereld, weten we weer dat we ons toch echt in het Britse koninkrijk bevinden. Onaangetast door vandalen, weer en wind, staat op een kruising tussen twee wegen de overbekende Britse rode telefooncel eenzaam op wacht, geflankeerd door een al even rode postbus. Het is een bizar gezicht. Bij een telefooncel voor verdwaalde reizigers kunnen we ons nog wel wat voorstellen, maar voor wie is die postbus in hemelsnaam bestemd?  

 

Lage ‘mileage’ .........................

 

For a copy of the full magazine article, including pictures, please download the attached PDF file by clicking on the buttom at the bottom of this page.

 

Join The Open Road's Email List
Email:  
For Email Newsletters you can trust
cookie policy